Home

Algen voor diesel

Categorie(ën): Agrarische sector, Biotechnologie, Nieuws, Duurzame energie, Duurzame projecten, Afval

Algendiesel is een alternatief voor fossiele brandstof gebaseerd op eencellige algen. Bij de verbranding hiervan komt wel CO2 vrij, net als bij fossiele brandstof, maar bij de productie wordt CO2 uit de lucht gebruikt. Columbus, New Mexico, VS, is een goede plek voor de eerste poging om ruwe olie te produceren als landbouwproduct. Drie bedrijven werken samen om hiervoor op grote schaal algen te kweken – en niet kleinschalig zoals ze al eerder gekweekt worden voor de productie van vitaminen of voedselsupplementen. Hier gebeurt het op een schaal en met de kosten, die vergelijkbaar zijn met moderne landbouw. Een gebied van ca 150 hectare woestijn wordt omgezet in de grootste producent van ruwe algendiesel ter wereld.

“We nemen algen, CO2, water en zonlicht en maken er olie vanzegt Cynthia Warner, baas van een van de deelnemende bedrijven. Zij werkte daarvoor meer dan 20 jaar bij oliegiganten Amoco en BP. “Algen”, zegt zehebben de mogelijkheid om de wereld te veranderen door de uitstoot van CO2 te verminderen en de meeste landen de mogelijkheid te geven hun eigen olie te produceren. De technologie is eenvoudig, en maakt zoveel verschil dat als het eenmaal bekend wordt, dit systeem heel snel algemeen gebruikt zal worden.” 

Er zijn een paar technische dingen die je moet weten. De factor ‘droge stof’ is het percentage gedroogd materiaal in vergelijking met de verse biomassa. Als die factor 5% is heb je dus 20 kg algen nodig voor 1 kg droge algen. Het percentage lipiden is het percentage olie in vergelijking met de droge stof. Dus als dat 40% is, heb je 2,5 kg gedroogde algen nodig voor 1 kg olie.

Natte akkers

Voor zo’n boerderij heb je redelijk vlak terrein nodig, liefst met een zwakke helling. Dan kan de zwaartekracht helpen het water te laten stromen. Van het laagste punt kan het met een energiezuinige pomp naar het hoogste punt terug gepompt worden. Het is eigenlijk een natte akker, te vergelijken met rijstbouw.

De algen hebben nutriënten,(mineralen of voedingsstoffen) nodig, naast zonlicht en water om in te groeien. Ze kunnen goed groeien in zout, brak of afvalwater. Er zijn voorstellen om afvalwater, menselijk afval, of dat van dieren of planten, te gebruiken in combinatie met door de industrie uitgestoten CO2 als nutriënten voor algenkweek. Als de olie eruit is gehaald kan de rest gebruikt worden als veevoer of voor bemesting.

Zo’n algenfarm bestaat uit ondiepe vijvers waarin CO2 vanuit industrie of energiecentrale wordt geleid en door de algen gebruikt voor hun fotosynthese. De vijvers hebben de vorm van een racebaan waarin de algen en voedingsstoffen circuleren. Draaiende schoepen houden het water in beweging, zodat de algen niet naar de bodem zakken. De vijvers moeten ondiep zijn omdat de algen zoveel mogelijk zonlicht moeten kunnen opvangen. Het systeem werkt continu, dwz er wordt aan de ene kant water met nutriënten toegevoegd en aan de andere kant water met algen verwijderd.

Er zijn vergelijkbare projecten in Hawaï, in Karratha, (Australië) en in Florida. In Europa gebruiken het Zweedse energiebedrijf Vattenfall en de EnelGroep in Italië algen om de broeikasgassen uit hun energiecentrales op te vangen. De algen worden dan gebruikt als brandstof of voedsel

Grote productie

Micro-algen (eencellige algen of wieren) zijn de primitiefste planten. Het mechanisme van de fotosynthese is gelijk aan dat van de hogere planten, maar ze zijn efficiënter in hun gebruik van zonne-energie omdat ze zo eenvoudig gebouwd zijn. Bovendien kunnen de cellen efficiënter water, CO2 en nutriënten opnemen omdat ze in water zweven. Daardoor kunnen ze 30 maal zoveel olie produceren per oppervlak, vergeleken met landplanten.

GM-algen?

Het bedrijf Synthetic Genomics gaat nog een stap verder. Zij onderzoeken de natuurlijke algen met de bedoeling om een nieuwe, efficiëntere soort te ontwerpen. Venter, de stichter van het bedrijf zei: “Iedereen is op zoek naar natuurlijke algen die de wondercellen kunnen zijn die de wereld zullen redden, maar na een eeuw zoeken, heeft nog niemand zo’n cel gevonden. Wij hopen dat wel te doen.”. Hij zeg dat de moderne kennis van de genetische systemen “het mogelijk zullen maken de genetische code te herschrijven en cellen te ontwerpen die doen wat wij willen.

Het is de toekomst

Algendiesel is er dus nog niet, maar er wordt aan gewerkt.

 

Adapted from: Andy Soos, ENN, October 17, 2012