Home

Het verdwijnen van grote vissen is funest voor het klimaat

Categorie(ën): Klimaat, Ecologie, Nieuws

Het niet duurzame oogsten van grote vissen, waaronder haaien, kan grote gevolgen hebben voor onze aanpak van klimaatverandering.

Professor Rod Connolly, (zeebioloog  aan het  Australian Rivers Institute van de Griffith University) is een van de onderzoekers die tot de conclusie zijn gekomen dat het in stand houden van populaties van de grote vissoorten van cruciaal belang is voor het opnemen en voor lange tijd opslaan van koolstof in begroeide kustgebieden zoals zoutmoerassen, mangroves en zeegrasvelden.

Het artikelPredators help protect carbon stocks in blue carbon ecosystems” (in Nature Climate Change) laat zien dat verder onderzoek  over de invloed van predators op de koolstofkringloop  dringend nodig is en dat het beleid rond de ‘blauwe’ koolstofreserves verder ontwikkeld moet worden. Dit artikel verschijnt op een moment dat er in Australië een heftig debat woedt over het al dan niet uitroeien van haaien, na een aantal aanvallen door haaien, enkele met dodelijke afloop. Professor Conolly waarschuwt dat het verlies van predators aan de top van de voedselpiramide door bestrijding en overbevissen ernstige gevolgen zal hebben voor het milieu.

Als we ingrijpen in de aantallen toppredators van de oceaan zal dat grote gevolgen hebben voor de manier waarop we omgaan met klimaatverandering,” aldus Professor Connolly. “Deze predators hebben invloed op alle delen van het voedselweb en het hele ecosysteem en uiteindelijk op de hoeveelheid koolstof die vastgelegd wordt en langdurig opgeslagen in de zeebodem.

Natte kustgebieden zoals mangroven en zeegrasvelden spelen een sleutelrol in dit proces door koolstof uit de lucht te halen en in de modder te begraven voor honderden of zelfs duizenden jaren.

“Als we de populaties van de dieren aan de top van de voedselketen kleiner maken, heeft dat invloed op de aantallen kleine dieren die in de modder leven en dat heeft weer gevolgen voor de opslag van koolstof in de bodem van die kusten,” zegt Professor Connolly. “We weten al dat het noodzakelijk is afspraken te maken over de hoeveelheden vis die we vangen en waar we dat doen. Maar we moeten ons bewust zijn dat onze beslissingen ook invloed hebben op de klimaatverandering.”

Professor Connolly zegt dat de begroeide kusten die de continenten omzomen een geweldig positief milieueffect hebben door elk jaar zo’n 250 miljard kilo koolstof uit de atmosfeer te halen. Maar dit kan gemakkelijk voor een groot deel ongedaan worden gemaakt.

“Predators spelen een grote en waarschijnlijk onvervangbare rol in de koolstofkringloop. Het gevolg van een relatief groot verlies van soorten hoog in de voedselketen kan niet onderschat worden.”

Lees meer over  de rol van begroeide kusten:  coastal wetlands excell in storing carbon.

En over  zeezoogdieren en klimaatverandering in de les en serie artikelen  sea mammals and climate change

(deze teksten nog even alleen in het Engels)